

Już wkrótce procedura rozpoczynania prac budowlanych może ulec skróceniu, a to za sprawą kolejnej nowelizacji prawa budowlanego, którą przygotowują posłowie z sejmowej Komisji Przyjazne Państwo wspólnie ze Związkiem Gmin Wiejskich. Więcej…
W świadomości wielu potencjalnych inwestorów utarła się opinia, iż kwestie środowiskowe, z którymi będą się spotykać w procesie inwestycyjnym, to przysłowiowa czarna magia. Więcej…
Od dnia 1 stycznia 2010 roku wchodzi w życie nowa ustawa o służbie celnej, która m.in. wprowadza nowe regulacje jeżeli chodzi o podmioty udzielające zezwoleń na urządzanie loterii promocyjnych. Więcej…
Już wkrótce procedura rozpoczynania prac budowlanych może ulec skróceniu, a to za sprawą kolejnej nowelizacji prawa budowlanego, którą przygotowują posłowie z sejmowej Komisji Przyjazne Państwo wspólnie ze Związkiem Gmin Wiejskich.
Proponowany projekt ustawy przewiduje uproszczenie dotychczasowych procedur wydawania pozwoleń na budowę, poprzez poszerzenie grupy organów uprawnionych do jego wydania i przyznanie tych kompetencji, poza starostami, także wójtom, burmistrzom i prezydentom miast. Oznacza to, że osoby zamierzające rozpocząć budowę domu nie będą już musiały jeździć do starostwa, oddalonego niekiedy o kilkadziesiąt kilometrów. Wszystkie formalności będą mogły załatwić na miejscu – czyli w swojej gminie lub urzędzie miasta. Nic się natomiast nie zmieni dla inwestorów z dużych miast. Tutaj bowiem już dziś uprawnienia starostów przysługują prezydentom miast, którzy m.in. wydają pozwolenia na budowę.
Zgodnie z przygotowywaną nowelizacją wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast będą mogli wydawać pozwolenia na budowę tylko wtedy, jeśli wcześniej zawrą odpowiednie porozumienie ze starostą. Porozumienie takie nie będzie jednak mogło być zawarte w przypadkach, w których inwestorem jest gmina, gminna osoba prawna, inna gminna jednostka organizacyjna, związek międzygminny lub gmina wykonująca zadania objęte porozumieniem międzygminnym.
W ocenie inicjatorów zmian, dzięki nowelizacji przepisów inwestorzy będą mieli bliżej do urzędu i sprawniej będą mogli załatwić wszystkie potrzebne formalności, aby rozpocząć proces budowlany. Jak podkreślają, obowiązujące od 2003 roku przepisy uniemożliwiające staroście przekazywanie tego typu spraw wójtowi, doprowadziły do oddalenia obywatela od miejsca rozpatrywania wnoszonych przez niego spraw z zakresu budownictwa. W efekcie w niektórych rejonach kraju przy urzędach gmin powstawały wydziały zamiejscowe starostwa, które prowadziły lokalnie sprawy z zakresu budownictwa i architektury. Wiązały się z tym jednak liczne problemy organizacyjne. Planowane zmiany w prawie budowlanym mają pomóc je rozwiązać.
Syliwa Białek - aplikant adwokacki
Prześlij znajomemuChcę zapytaćPowrót
W świadomości wielu potencjalnych inwestorów utarła się opinia, iż kwestie środowiskowe, z którymi będą się spotykać w procesie inwestycyjnym, to przysłowiowa czarna magia. Zestawiając to z medialnymi doniesieniami na temat szczególnych zasad ochrony obszarów Natura 2000, w obronę których stają ekolodzy-aktywiści, bądź nieprzychylni inwestorom urzędnicy i lokalna społeczność, może się zdawać, iż są to kwestie nie do pokonania. W rzeczywistości zarówno prawo, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych, nie stanowi zakazu inwestowania na obszarach chronionych programem Natura 2000, jednak aby to pomyślnie uczynić konieczna jest znajomość przepisów.
Natura 2000 jako jedna z form ochrony przyrody
Przy ustalaniu lokalizacji inwestycji warto się rozeznać, czy planowany obszar budowy nie pokrywa się z jedną z form ochrony przyrody. Ustawa o ochronie przyrody wprowadziła zamknięty katalog form ochrony przyrody na terenie Polski. Chroni między innymi parki narodowe, rezerwaty i pomniki przyrody. Jednym z takich trenów są też obszary Natura 2000, które wprowadzono zgodnie z zapisami dyrektyw Rady Unii Europejskiej chroniącymi specjalne obszary występowania ptaków (tzw. dyrektywa ptasia) oraz ich siedlisk (tzw. dyrektywa siedliskowa). Pozytywną informacją dla planujących inwestycje są doniesienia Ministerstwa Środowiska, według których Rząd z końcem października bieżącego roku ostatecznie ustalił ostatecznie granice obszarów Natura 2000. Przekazany przez Rząd spis obszarów musi jeszcze zostać zatwierdzony przez Komisję Europejską. Mają one pokryć łączny obszar 21 % powierzchni Polski. Informację o tym, czy dany teren jest objęty jedną z form ochrony przyrody, najwygodniej jest uzyskać za pośrednictwem Centralnego Rejestru Form Ochrony Przyrody prowadzonego przez Ministerstwo Środowiska.
Co na ten temat mówią przepisy?
Przepisy ustawy o ochronie przyrody, w oparciu o które można uzyskać zielone światło dla inwestycji na terenach chronionych programem Natura 2000 to artykuł 33 i 34 wspomnianej ustawy. Pierwszy z nich interpretowany a contrario wskazuje, że na chronionych terenach wolno podejmować wszelkie działania, które nie pogorszą stanu siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt lub nie wpłyną negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 lub nie pogorszą integralności obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. Aby to wykazać, wymaga się sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanych przedsięwzięć, nawet wtedy, gdy nie są bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000, ale mogą na te obszary znacząco oddziaływać. Z kolei artykuł 34 stanowi o możliwości posadowienia inwestycji nie spełniającej warunków opisanych w art. 33, jeżeli wobec braku alternatywnej lokalizacji uzasadnione to będzie nadrzędnym interesem publicznym i odbędzie się za odpowiednią kompensacja przyrodniczą. Jednak zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2008 roku (II OSK 1177/07) niedozwolone jest stosowanie opisanej w art. 34 procedury do czasu zatwierdzenia przez Komisje Europejską wykazu obszarów objętych ochroną programem Natura 2000, co według szacunków Ministerstwa Środowiska może zająć około roku.
Stanowisko orzecznictwa
Potwierdzenie tezy, iż ochrona programem Natura 2000 (bądź inną formą ochrony przyrody wg ustawy o ochronie przyrody) nie stanowi samoistnej przesłanki odmowy wydania uzgodnienia lub decyzji na planowaną inwestycję budowlaną zawiera także orzecznictwo sądów administracyjnych. W tym tonie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z 4 sierpnia 2009 roku (II OSK 1239/08). Sąd potwierdził, że jeżeli planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na środowisko, a potwierdzają to przedłożone ekspertyzy oraz wymagane ustawowo raporty o oddziaływaniu na środowisko, inwestycja ma prawo powstać także na obszarze Natura 2000. Co więcej, sąd stwierdził, że dopuszczalne jest tam nawet prowadzenie działalności gospodarczej, rolnej, leśnej, rybackiej i łowieckiej pod warunkiem, że nie wpływa ona w istotny, negatywny sposób na konkretne gatunki zwierząt i roślin, dla których wyznaczono obszar ochronny.
Tomasz Pieczyk - aplikant radcowski
Prześlij znajomemuChcę zapytaćPowrót
Od dnia 1 stycznia 2010 roku wchodzi w życie nowa ustawa o służbie celnej, która m.in. wprowadza nowe regulacje jeżeli chodzi o podmioty udzielające zezwoleń na urządzanie loterii promocyjnych. Od chwili wejścia wspomnianej ustawy w życie kompetencje te przysługują wyłącznie Służbie Celnej.
Zgodnie z zawartymi w ustawie regulacjami zezwolenie na urządzenie loterii promocyjnej (jak również loterii fantowej, audiotekstowej oraz gry bingo fantowe) urządzanej na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry.
W przypadku jednak, gdy loteria urządzana jest na większym obszarze, o zezwolenie należy się zwrócić do dyrektora izby celnej właściwego według miejsca zamieszkania lub siedziby wnioskodawcy. Z pewnością jest to wygodniejszym rozwiązaniem dla wnioskodawców, którzy nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w Warszawie. Bowiem w obowiązującym poprzednio stanie prawnym, w takich przypadkach, zawsze właściwy był Minister Finansów.
Wiktor Rainka - aplikant adwokacki